İnanmak ister misin?

İnanmak asla garantisi olmayan bir durum , olay ya da varlık karşısında zannettiklerimizin gerçekleşmesini ummaktır.  Beklentilerimizin hayattan birebir karşılığını istemektir. Tarık Tufan’ın güzel bir sözü var;”İnsanoğlu güneşin her gün doğmasını haketmiş kadar kibirli.” Yani güneşin her gün doğma olayına alışmış olan insan yarın da doğma mecburiyeti varmışçasına inanır. Nesnesi ve öznesi değişse de “inanmak” duygusu hilkatin öze yerleştirdiği bir yaşam formu. Konuya nerden bakarsanız bakın kendi diyalektiğiyle yine kuşatır bizi , inanmak ya da inandırmak.. Hayatın tüm aşamalarında bir şeylere ve birilerine inanma isteğimiz olduğu kadar, birilerini de hem doğrularımıza hem de yalanlarımıza inandırma çabamız da vardır.  Yani inandırıcılığın  tüm ritüellerini kullanarak kendi yalanlarımızı , , doğru zannettiklerimizi karşıdakine enjekte etmek..

Kandırmak,  karsıdakinin inançlarını boşa çıkarmak.. Hepimiz inançlarımızın sarsılmasından , yani kandırılmaktan sikayetçiyiz. Başkalarının inançlarını boşa çıkardığından bahseden yok, fakat kendini kandıranların çetelesini tutan çok. Herkes kendince bir masumluk serüveninde. Ne güzel söylemiş Anton Çehov:”Başkalarının günahlarıyla aziz olamazsın. “hakkı var.. Çamur atmak kimseyi aklamaz. Doğumla açılıp ölümle kapanacak olan parantezin  içerisine sığdırmaya çalıştığımız yaşamda inanmayı da inandırmayı da yadsımak mümkün değil

Shakespeare’ e  göre tüm mesele ‘Olmak ya da olmamak’ olabilir. Ama bence tüm mesele ‘inanmak ya da inanmamak’ .Çünkü insan inandığı şeyler uğruna yaşar. O sebeptendir ki uğruna yaşanacak şeylere inanmak istememiz.. Buna inanın yahut şuna inanmayın gibi nutuklar atmaya gerek yok .. Yalnızca inanacağımız şeyleri belirleme de aklın ilkelerini göz önünde bulundurma da fayda var. Bir şeye mantık süzgecinden geçirmeden inanmaya kalkarsanız hayat kızgın boğa , siz kırmızı pelerin..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir